Hepimiz AYŞEGÜL TERZİ'yiz

AYŞEGÜL TERZİ
   Çok küçüktüm hatırlıyorum; babamı, annemi, teyzemi, halamı yani çok yakınlarımı dudaklarından öperdim. Biraz daha büyüdüm,kardeşim ile amcamıza popolarımızı gösteriyorduk artık. Yaptığımız o yaşta öyle doğruydu ki fotoğraflarımız bile var hatırlansın diye. Üzerine biraz daha yaş eklendi ve bir daha göstermemek şartıyla yasaklandı.Ayrıca öyle herkesin kucağına oturmayacaktık. Oysa birkaç sene evvel doğruydu. Yine yaşlandım, bir bebeğim oldu,ağlayan sanıyorduk, daha önemlisi kız sanıyorduk. Bebek erkekti. Bir tek külodu vardı üzerinde. Çıkarınca aaaa çok ayıp olan bir külot.Ben oturma odasında,gelen misafirlere ''bak bu benim bebeğim''diye gösteriyor peşine de ''bu ne'' diyordum.Bebeğime sevgi dolu bakan gözler,sonunda sorumu ayıplayıp susuyordu.Neden diyordum.Merak ediyordum.On kişiden birisi sonunda açıklama zahmetinde bulundu.Ama zihnime işlenmişti.Yasak ama herkesin bildiği bir şeydi o.Ben niye bilmiyordum.Bende bilecektim.Merak işlendi zihnime utanç temeliydi.
   Okul çağına geldiğimde,eteğimin altına girmeye çalışan erkek çocuklar vardı,yanlışlıkla açılınca gülmeye başlayan çocuklardı.Beni uyaran yetişkin beyinler onlara bir şey demiyor muydu? Hem eteğin doğası buydu açılırdı niye gülüyorlardı, ben niye daha fazla özen gösteriyordum ;onlar girmesindi eteğimin altına!
Yine okulda ben ip atlayacaktım,onlar basketbol oynayacaktı.İp atlamayı hiç sevmedim.Dayatılan her şeye karşıydım.O topla oynayacaktım ama etek giyiyordum ya açılırsa ? Varsın açılsın çocukluğuma sığınıyordum. O topa dokunulacaktı.Futbol maçı yapıyorsak temas etmeden çalım atılacaktı.Erkek beyniydi bu,istifade etmeye kalkardı.Peki bana bunu öğreten yetişkin beyinler onlara öğretiyor muydu?Oyunda oyun oynanır,kimseyi zor durumda bırakma,saygı duy diyor muydu?Ben eteğim ile oynamaktan,açılmasından,istifade edildiğimi düşündüğümde tepkimi göstermekten hiç utanmadım.
   Sonra sıralarımız büyüdü,iki olay yaşadım günlüğümü karıştırmadan hatırlanan cinsten iki anım var o zamanlara ait.Sıralar büyüdü demiştim, tabii bizde cinsiyetimizin farkına vardık.Çocukluktan beri bir arada olduğumuz,aynı odada yatmaktan utanmadığımız çocukların bakışı puslandı.O çocuklar(!) sırada arkanızda otururken sizi taciz etmekten,materyalleri kullanmaktan çekinmiyordu da,ben mi sınıfta bağırmaktan çekinecektim?Ben şikayet etmiştim etmesine de benim bile duyamayacağım kadar sessiz bir şekilde halledildi(!)Üstelik hiçbir şey yapmamış gibi bakıyorlardı yüzüme.Beynime kazındı;erkekler yapar üstü kapatılırdı.
Biraz daha büyüdüm.Erkek fatmaydım tabiri caizse.Ailesi tarafından prenses denen küçük kız,nasıl olmuştu da erkek fatma olmuştu?Bunda kadın olduğum için her yaşta hedef olmam sebep olabilir miydi?Erkeklerden hoşlanmayan ama onlar gibi davranan..Yarım dönem onlar gibi nasıl olunur tattım.Toplumun dayattığı erkeklik;kaba ve bencildi sahi bu kadar kolay mıydı erkek olmak?Hoşlanmıyordum ama yaparken haz alıyordum.Erkeklik böyle bir şey miydi?Prenses sorguladı.Nasıl erkek olmaya karar verdim?Yeni girdiği sınıfta aşk mektubu alması,arkadaşları tarafından yenge diye çağırılması ,ders anlattığı yakın dostunun kağıt verip kaçması...Güler yüz kadınlarda açık kapı demek miydi.Ülkemizde evetti ilerleyen yaşlarda çok sık hatırlatacaktı hayat.
 İkinci olayım ise aynen şöyleydi.Site içinde beraber oynadığımız yaşça büyük bir çocuk tarafından annesinin gözü önünde şiddete maruz kalmıştım.Üstelik çocuk vuruyor annesi gülüyordu.İlahi adalet midir bilmem çok sonra,bir basketbol sahasında; ondan yaşça büyük iki çocukta onu hırpalamaya başladılar biz karşı potadan onları izliyorduk.Ne yapmalıydım?İyi oldu mu demeliydim.Hayır şiddet kötüydü o çocuk öyle davranmıştı çünkü beynini çalıştıramıyordu,annesi gülüyordu,yaptığı doğru gelmişti çünkü illa bir uyaran olmalıydı düşünmesi için.Annesi için şiddet normal miydi?Çocuğu alıp yerden yere burmaya başladılar.Kafam karışmıştı sonunda hemen benim içinde bir anlamı olan binalarına gittim annesine haber verdim..Annesi koşarak gitti sahaya.Arkasından kendi çocuğu için koşan bu kadına acıyordum.Korkmuştu,benim annemde beni öyle öyle görünce korkmuştu.Çocuğu biz gelene kadar potaya asmışlar.Nasıl indirdiler merak etmiyordum.Kadın geldi ve olay son buldu tepelerde..
Beynime işlenmişti artık: babam bile bana şiddet uygulamazken sen kimdin,sonunda fiziksel değil ama zekamla seni dövecektim.Daha çok acıtıyordu farkındaydım,vicdan azabı çektirecektim,sana nasıl davranılması gerektiğini öğretecektim;beynime kazındı ki bana kötülük yapsalar bile iyilik yapacaktım yanlış ise doğru olanı kendime rağmen yapacaktım.Ancak o zaman doğruyu bulabilirdim.Beynime kazındı ki kadın olmak demek anne olmak demek, o kadın gibi olmamak demekti.
   Biraz daha büyüdüm.Lise popülerlik ve sınav demekti benim için.Lisede sevgilim olmadı.Ama ihtiyaç duymadığım için ama saçma geldiği için ama öncelik derslerim olduğu için yada başka bir sebepten.Sonuçta o zamanlar yaşanan ilişkiler ilgimi çekmiyordu.Lisedeyken hiç unutmam edebiyat hocamız kısa etekli(!) bir kız arkadaşımıza yönelik isim vermeden bir şeyler söyledi.O da kadındı.Dedi ki eteğinizi daha da yukarıya çekerek bacaklarınızı göstermek hoşunuza gidiyor mu?Suratına bile bakmayacağınız insanlar hakkınızda konuşuyor.Baksan hocamıza, o da etek giyiyordu.Dizin üstünde karış hesabına göre mi kısa oluyordu madem öyle sende bazı zihniyetlere göre çok açıktın.Demeliydi ki boyu ne olursa olsun yüzüne bakacaksınız,ne olduğu önemli değil siz eşitsiniz,arkadaşsınız.Sizi gözleriyle soyanları uyaracaksınız!!!Demedi ve öğretmen sıfatıyla öğretti ve öğretmeye devam ediyor.Evde eğitim görmeyen cahil beyin bunu doğru olarak aldı sayesinde.
  Sonunda ün'lü olmuştum(hep öyle derim).Artık erkekleri tanıyordum.
Yeni yıla gireceğiz.Fizyoloji dersi öncesinde planlar yapmışız,ne giyeceğimize karar vermişiz yeni yıl için.Dersin bilmem ne adındaki profesörü girdi(Cidden bilmiyorum :D neden gereksiz şimdi söyleyeceğim).Dersi anlattı ve dersin bitimine son beş dk kala ne yapıyorsunuz yeni yılda dedi.Bırakın bu zihniyeti,gavur işleri,bakın her sene taksimde haberleri duyuyorsunuz kısa etekli kadınlar,mini şortlular bilerek ellenmek için çıkıyor dışarıya.Öyle olanlara biz şey diyoruz ama siz öyle olmayın burada da söyleyemem onu...Ben seks işçisi denmesinden yanayım çünkü onun ifade ettiği bir karakter çeşidi yinede kendisi gibi ruhumuz orospu değildi(ağzımı bozduğum için çok özür dilerim fakat hak etti.)Bakınız ondan olmayanı nasıl karalıyor,sınıfta açıkça bize hakaret ediyor.O bir okumuş cahil!Onlardan çok var ve türlerinin en tehlikeli olanları.
Yine üniversitemde çalışıp,aileme destek olayım dedim.Usta çırak usulü öğrenilen bu işte,ustam dediğim,çocuğuyla tanıştığım,ağabey diye mesafe koyduğum adam(!) tarafından korkakça tacize uğradım.Korkakça diyorum çünkü apartmandan çıkan olmasaydı devam edecekti.Ben mi?Neye uğradığımı şaşırdım o adam çıkmasaydı ne yapardım?Bilmiyorum inanın.Onunda kızı var değil mi?O adamı da yetiştiren bir annesi var değil mi?Kimse kızının başına böyle bir şey gelsin istemez değil mi?Ama karısını aldatarak,bel altı esprileri ile kadına olan saygısını gösteren bir insan için bunları düşünmek fazlasıyla zor olmalı.
Bu defa Karanfil çıkışında Meşrutiyet duraklarında beklemek için karşıdan karşıdan karşıya geçtim.Yolunu kolejden benim için çeviren yine bir takip vakasıyla karşı karşıyaydım. Bu cinsimiz durakta benimle birlikte bekledi.Acemi olması beni sevindirdi.En azından düşman kim belliydi.Oturdum,oturdu.Elinde telefon camından beni süzüyor bana bakıyor ve çirkin  gözlüğünü de bu iş için kullanıyordu.Gerizekalı gelen telefonda GOP'a bindim diyordu karşı tarafa.Nereye gittiğinden bir haber.Hiç tereddütsüz anladığımı belli ettim.Ayakta gidilmeyecek kadar boş olmasına rağmen kalktım.Neden korkacaktım.Beni tanıyor muydu belki katil bendim.Bir taraftan planlıyorum yüksek sesli mi ifşa etsem diye duyarsız toplum evet ama sonuçta tecavüz edilmemiştim suçlu sayılmazdım öyle değil mi?Belki kuyruk sallamışımdır karşıdan karşıya geçerken.Sonunda anladığımı anladı indi aşağıya.İnsaflı sapık.
Bu defa bir amcamız başrolde.Mağazaya girdiğimde ''off be' dedi bir ses.Hışımla döndüm sinirli bakışlarım üzerinde.Neden duymamazlıktan geleceğim ki?Utandı çıktı.Şaka yaptım.Vitrin camından takip ediyor beni.Bende kafamı salladım,elimle ''bak ne yapıyorum sana polisi arıyorum görürsün sen''diyorum ona.Çok güzel anlaşıyoruz amcamla. 
Dört mağaza ileride bekledi korktu bu defa =D.Ama ben korkmuyordum!Ayrıca neredeydi şu lanet olası polisler?Başka zaman gövde gösterisi yaparak köpekle dolaşıyorlar.Benim size ihtiyacım var,neredesiniz?Güvenpark'a posta mı yollayayım?Hoş Güvenpark'ın hizasında kavga olsa sanki geliyorlar da benimki de umut işte.Evet ne diyordum hah sonunda bu da vazgeçti.Onlar gibi düşünmeye çalıştım.Üzerime bakıyordum uzun elbisemi giyinmiştim.Kollarım mı dekolte sayılıyordu yoksa boynum mu? Karar sizin.
Sonra onların sesini öldürdüm.Ne giysem bu başıma gelmiyor muydu?O zaman niye düzeltilmesi gereken benim kıyafetlerim,kibar konuşmam,bakışlarım ve daha fazlası oluyordu.Niye ben dikkat etmek zorunda kalıyordum.
Başka bir işteki olayımı da anlatıyorum müsaadenizle.Düşünün bir işe giriyorsunuz ikinci günü oranın müdürü içki içmeye davet ediyor sizi.Haydi yine tabiri caiz ya kuyruk sallayayım işe alınma konuşmasında ilk gün ne geçmiş olabilir?O odada arkadaşımlaydım yani bir şey de olmadı :D.İşin  ikinci günü arkamda belirmeler,takip etmeler,üçüncü günü evlilik hakkında konuşup en çok kız çoçuğu olmasını istediğini söylemeler,dördüncü günü siz daha yemeğe çıkmadan iyi öğlenler dilemeler mesaj atmalar mesajlar mesajlar..Sözlü ve sözsüz mesajlar!Yamyam gibiydi bu erkekler ben ve tüm kadınlar ise kazandaki Eva..Erkekler hakkında(en azından çoğu için) yargılarım varken artık tabulaşmaya başlamıştı bu son örnekle.Artık ayırt edebiliyordum karakterlerini,amaçlarını.
     Şimdi verdiğim örnekler sonunda özellikle bahsetmek istediğim şu ki:Erkekleri yetiştiren kadındır en azından bizim ülkemizde böyle.Kadındır kadına saygıyı öğretecek olan.Kadın kendine saygı duyacak ki saygı görsün.Ama önceden doğru olan şimdi yanlışsa,oyuncak bebekten utandırılıyorsan yine bir annenin gözünün önünde dövülüyor,iş yerinde taciz ediliyorsan,sevgilin tarafından tecrübesizliğin yüzünden özgüvenin kırılıyorsa,saçın yerine klitorisin okşanıyorsa,fiziksel görünümün için yorum yapılıyorsa,çocuk doğurmak ev işi yapmak dışında bir anlam ifade etmiyorsan,kocandan dayak yiyorsan ve en önemlisi bunlara SES ÇIKARMIYORSAN nasıl saygı duyulmayı bekleyebilirsin ? Öğreneceğiz,öğreniyoruz.Sonra öğreteceğiz.
    AYŞEGÜL TERZİ ise bu zihniyetin kurbanlarının bilinen son yüzü.Seninle aynı düşünceye sahip olmalı mıyım diye soruyor?Toplu(!) taşıma aracında kimse sesini çıkaramıyor.Ona bunu yapan kişi de bir kadın tarafından dünyaya geldi fakat o KADINLAR ÖLMELİ diye bağırıyor.Tüm cehaletini Ayşegül üzerinde iz bırakmak için kullanıyor.Ayşegül Terzi yüzündeki morlukların acısından çok gururu acıyan bir kadın.Ama fiziksel ama psikolojik şiddetin bilinen son canlı örneği.Tüm kadınların sesi!!Öldürülmediği için sevinirken bu zihniyeti koruyan devletin onca gereksiz torbadan bir yasa da bizim için çıkarmasını diliyoruz.Çıktıktan sonra da uygulanabilirler arasına girerse de ne ala!!

                    P.S:KIŞINDA GİYİLEBİLİR ŞORTLAR VAR ÜSTELİK  ÜŞÜMÜYORSUNUZ.GÖZÜNÜZ ONLARI ARIYOR OLSUN !